Benjamin Button değil ben bizzat kendim

Hey ! Noldu nerde kaldım ben ? Şu an otobüsteyim, Kayseri'ye gidiyorum ve telefonun ufacık ekranından yazıyorum. Daha az önce tüm otobüsü kendime güldürmeyi başarmış olarak yolculuğa devam ediyorum. Şöfor tuvalet için bir benzinlikte durdu. Ben de peşi sıra koşturdum fırsat bu fırsat ben de gideyim diye. Tuvaletlerin önündeki merdivenlere kapaklandım. Şöfot amca endişelendi bekleriz yahu acele etme koşturma diyor bir yandan.
Kazıya gidiyorum. Bakalım bu gece kampın yolunu bulup da sağsalim bir varabilecek miyim bilmem. En son taşıttan indiğim noktadan sonra iki km yürüme yolum var. Sırtımdaki çantayla çok zevkli olacak.
Roma'ya uçak biletimi 5 eylüle aldım. Kalacak yer için bir ev sahibiyle yazıştık buradan birlikte gideceğim arkadaşla. Yani bulabileceğimiz en ucuz odayı tuttuk ama gidip de anahtarı alana kadar ben kendimi rahat hissetmeyeceğim.
Şu yaştan sonra giriştiğim işlere bakın. 3 haftadır abimlerde kanepede yatıyordum. Şimdi büyük ihtimalle koğuş gibi bir yerde kalmaya gidiyorum. Bahara kadar da sadece faceden yazıştığım ama henüz yüzünü görmediğim biriyle aynı odayı paylaşacağım. Sanırım benim de payıma düşen bu, hayatı tersten yaşamak.

Kazıdan güzel şeylerle yazmak umuduyla..