Ne zaman içinde bir yerde sebebini arayan bir boşluk sancısa, o merdivenleri ve “geçer” diyen sesimizi hatırlayacak

Yirmi beşinde, otuz beşinde, kırk beşinde ve elli beşinde, hep bu merdivenlerdeki haline benzeyeceksin. İlk yaradır çünkü en sağlamı, kalbe paslı çiviyle çakılanı. İlk yarandır seni büyüten. İnsan nasıl benzerse ellerinde büyüdüğü annesine, sen de yarana benzeyecek; ne zaman kalbin kırılsa, bu merdivenlere geri döneceksin.

[Nermin Yıldırım'ın "İlk Yara"sı-->buradan]